Το Δάσος Σεφερλή – ο πράσινος πνεύμονας της Κρέστενας

Μπαίνοντας στην Κρέστενα, πριν καν προλάβεις να δεις σπίτια και δρόμους, σε υποδέχεται το πράσινο. Το Δάσος Σεφερλή απλώνεται σιωπηλά στην είσοδο της πόλης και λειτουργεί σαν φυσική αγκαλιά: δροσίζει, ομορφαίνει, ηρεμεί. Δεν είναι απλώς ένα κομμάτι γης με δέντρα∙ είναι ένας ζωντανός πνεύμονας για την Κρέστενα, ένα τοπίο που δίνει χαρακτήρα και ανάσα στον τόπο και που αξίζει σεβασμό, φροντίδα και γνώση της ιστορίας του.

Ένα δάσος με ιστορία σχεδόν ενός αιώνα

Το Δάσος Σεφερλή έχει ξεκάθαρο και τεκμηριωμένο ιδιοκτησιακό και ιστορικό καθεστώς.
Το 1926 αναγνωρίστηκε επίσημα από το Υπουργείο Γεωργίας ως ιδιωτικό δάσος.
Το 1928 αγοράστηκε από τον Ιωάννη Σεφερλή, δικηγόρο, από τον επίσης δικηγόρο Δημήτρη Παπαλέξη. Από τότε μέχρι σήμερα παραμένει στην ίδια οικογένεια και στους κληρονόμους Σεφερλή.

Πρόκειται για ιδιόκτητη περιουσία, δηλωμένη κανονικά στο Ελληνικό Κτηματολόγιο, με καταβολή ΕΝΦΙΑ και φορολογικών υποχρεώσεων, χωρίς ποτέ να αλλάξει χρήση. Αγοράστηκε και παρέμεινε δάσος.

Φυσικά χαρακτηριστικά – ένα πευκόφυτο οικοσύστημα

Το δάσος είναι πευκόφυτο και φιλοξενεί μικρής κλίμακας άγρια πανίδα και χλωρίδα, συνθέτοντας ένα ήπιο αλλά σημαντικό οικοσύστημα για την περιοχή.
Λόγω της διάνοιξης του περιφερειακού δρόμου Κρέστενας–Ανδρίτσαινας, χωρίστηκε σε δύο τμήματα:

• “Στενο”: Το μεγαλύτερο κομμάτι, περίπου 342.587 στρέμματα
• «Άγιος Ηλίας»: το απέναντι τμήμα, περίπου 59.448 στρέμματα

Αρχικά το σύνολο της έκτασης υπολογίζεται ότι ήταν περίπου 600 στρέμματα.

Για δεκαετίες το δάσος αποτελούσε πηγή ήπιας εκμετάλλευσης από την οικογένεια:
ρητίνη (ρετσίνι), ξυλεία και παλαιότερα δραστηριότητες που σχετίζονταν με ασβεστόλιθο, όπως μαρτυρούν και τα Καμίνια στην είσοδο της περιοχής.

Όταν το δάσος γινόταν… καρναβάλι

Η τοπική μνήμη κρατά και πιο ανάλαφρες, σχεδόν κινηματογραφικές ιστορίες.
Μεταξύ 1930 και 1935, την περίοδο των καρναβαλιών, γινόταν αυτό που έμεινε γνωστό ως «η μάχη της Αβησσυνίας». Δύο ομάδες –η μία στο Δάσος Σεφερλή και η άλλη στον χώρο του Γυμνασίου– κατασκεύαζαν χειροποίητα κανόνια και αντάλλασσαν συμβολικούς «κανονιοβολισμούς», σε ένα λαϊκό δρώμενο γεμάτο φαντασία, θόρυβο και γέλιο. Μια εποχή που το δάσος δεν ήταν μόνο φύση, αλλά και σκηνικό συλλογικής χαράς.

Ένας τόπος που αξίζει σεβασμό

Το Δάσος Σεφερλή είναι πολλά πράγματα μαζί:
είναι φυσικό όριο της πόλης, ιστορική ιδιοκτησία, οικοσύστημα, μνήμη, αφήγηση. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι πνεύμονας ζωής για την Κρέστενα. Δεν άλλαξε ποτέ χρήση, δεν έπαψε ποτέ να είναι δάσος, και αυτό από μόνο του το καθιστά πολύτιμο.

Ο σεβασμός προς το Δάσος Σεφερλή είναι ζήτημα συνείδησης: να γνωρίζουμε τι έχουμε, να καταλαβαίνουμε τι μας προσφέρει και να το προστατεύουμε για να συνεχίσει να υποδέχεται την Κρέστενα με πράσινο και ανάσα για πολλές γενιές ακόμα.