Δεν άνοιξε ένα πλήρες τραπεζικό κατάστημα, αλλά εξασφαλίστηκε φυσική παρουσία τραπεζικού υπαλλήλου και βασική εξυπηρέτηση για τους κατοίκους. Μια λύση που αποδεικνύει ότι η διεκδίκηση μπορεί να φέρει αποτέλεσμα.
Όταν μια τράπεζα αποφασίζει να κλείσει ένα κατάστημα, η εύκολη απάντηση είναι συνήθως γνωστή: «Πρόκειται για ιδιωτική επιχείρηση και ο Δήμος δεν μπορεί να κάνει τίποτα».
Υπάρχει όμως μια περιοχή της Ελλάδας όπου ο Δήμος, η τοπική κοινωνία και οι πολιτικοί εκπρόσωποι δεν περιορίστηκαν στη διαπίστωση του προβλήματος. Αντέδρασαν, πίεσαν, αναζήτησαν εναλλακτική λύση και τελικά κατάφεραν να διατηρήσουν μια μορφή τραπεζικής εξυπηρέτησης.
Το παράδειγμα αυτό έρχεται από τις Κρηνίδες Καβάλας και παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Κρέστενα.
Από την αντίδραση στην αναζήτηση λύσης
Όταν έγινε γνωστή η πρόθεση της Τράπεζας Πειραιώς να κλείσει το κατάστημά της στις Κρηνίδες, η τότε δήμαρχος Καβάλας απέστειλε επιστολή προς τη διοίκηση της τράπεζας, ενώ το θέμα απασχόλησε τη Δημοτική Αρχή, το Δημοτικό Συμβούλιο και τη λαϊκή συνέλευση της περιοχής.
Αργότερα, όταν το κλείσιμο του καταστήματος οριστικοποιήθηκε, ακολούθησαν επαφές με άλλη τράπεζα. Στην προσπάθεια συμμετείχαν και βουλευτές της Καβάλας, οι οποίοι διεκδίκησαν μια εναλλακτική μορφή τραπεζικής παρουσίας.
Η κινητοποίηση δεν κατάφερε να επαναφέρει ένα κανονικό τραπεζικό υποκατάστημα. Πέτυχε όμως κάτι σαφώς περισσότερο από το τίποτα.
Η λύση της Eurobank μέσα στα ΕΛΤΑ
Το 2020 συμφωνήθηκε η δημιουργία σημείου εξυπηρέτησης της Eurobank μέσα στο κατάστημα των ΕΛΤΑ στις Κρηνίδες.
Δύο φορές την εβδομάδα υπάλληλος της Eurobank βρισκόταν στον χώρο και εξυπηρετούσε τους κατοίκους για τραπεζικές διαδικασίες.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, οι διαθέσιμες υπηρεσίες περιλάμβαναν:
- καταθέσεις χρημάτων,
- αναλήψεις με τραπεζικό βιβλιάριο,
- άνοιγμα νέου τραπεζικού λογαριασμού,
- έκδοση τραπεζικής κάρτας,
- διεκπεραίωση και άλλων απλών τραπεζικών συναλλαγών.
Δεν επρόκειτο για πλήρες τραπεζικό κατάστημα και δεν είχε εγκατασταθεί ΑΤΜ της Eurobank. Ήταν όμως μια οργανωμένη λύση φυσικής εξυπηρέτησης, ιδιαίτερα σημαντική για ηλικιωμένους, επαγγελματίες και πολίτες που δεν μπορούσαν να πραγματοποιήσουν όλες τις συναλλαγές τους ηλεκτρονικά.
Με απλά λόγια, δεν πέτυχαν τα πάντα. Πέτυχαν όμως κάτι.
Μικρότερη περιοχή από τον Δήμο Ανδρίτσαινας–Κρεστένων
Η σύγκριση των πληθυσμιακών δεδομένων κάνει το παράδειγμα ακόμη πιο ενδιαφέρον.
Οι Κρηνίδες έχουν περίπου 2.925 κατοίκους, ενώ ολόκληρη η Δημοτική Ενότητα Φιλίππων, της οποίας αποτελούν έδρα, αριθμεί περίπου 10.133 κατοίκους.
Ο Δήμος Ανδρίτσαινας–Κρεστένων, σύμφωνα με την απογραφή του 2021, έχει περίπου 11.200 κατοίκους.
Δηλαδή η περιοχή που εξυπηρετούσε το σημείο της Eurobank στις Κρηνίδες ήταν πληθυσμιακά ελαφρώς μικρότερη από τον δικό μας Δήμο.
Και υπάρχει ακόμη μία σημαντική διαφορά: ο Δήμος Ανδρίτσαινας–Κρεστένων εκτείνεται σε μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή, με δεκάδες χωριά και πολλούς ηλικιωμένους κατοίκους. Για έναν πολίτη από την Ανδρίτσαινα, την Αλιφείρα ή μια απομακρυσμένη κοινότητα, η μετάβαση στον Πύργο για μια απλή τραπεζική εργασία δεν είναι ούτε εύκολη ούτε αυτονόητη.
Γιατί να μη διεκδικηθεί κάτι αντίστοιχο στην Κρέστενα;
Το παράδειγμα των Κρηνίδων αποδεικνύει ότι ανάμεσα στο «πλήρες τραπεζικό κατάστημα» και στο «απόλυτο τίποτα» υπάρχουν ενδιάμεσες λύσεις.
Ο Δήμος Ανδρίτσαινας–Κρεστένων θα μπορούσε να διερευνήσει:
- την παραχώρηση κατάλληλου δημοτικού χώρου σε τράπεζα,
- τη λειτουργία περιοδικού τραπεζικού γραφείου μία ή δύο ημέρες την εβδομάδα,
- την παρουσία κινητής τραπεζικής μονάδας σε Κρέστενα και Ανδρίτσαινα,
- τη συνεργασία με τράπεζα για φυσική εξυπηρέτηση μέσω υφιστάμενης τοπικής δομής,
- την εγκατάσταση επιπλέον ΑΤΜ με δυνατότητα καταθέσεων,
- την αξιοποίηση, μέσα στα νόμιμα περιθώρια, των καταθέσεων και των συναλλαγών του Δήμου ως διαπραγματευτικού κινήτρου.
Ο Δήμος δεν είναι ένας ασήμαντος πελάτης. Διαχειρίζεται εκατομμύρια ευρώ, πραγματοποιεί πληρωμές, διατηρεί τραπεζικούς λογαριασμούς και συνεργάζεται καθημερινά με χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Επομένως, έχει κάθε δικαίωμα να καλέσει τις τράπεζες σε συζήτηση και να ζητήσει συγκεκριμένες προτάσεις για την εξυπηρέτηση μιας ολόκληρης περιοχής.
Η λύση δεν ήταν μόνιμη – αλλά λειτούργησε
Χρειάζεται, βέβαια, να αναφερθεί ολόκληρη η αλήθεια. Τον Ιούλιο του 2026 το κατάστημα των ΕΛΤΑ στις Κρηνίδες σταμάτησε να λειτουργεί με την προηγούμενη μορφή του και οι εργασίες πέρασαν σε ιδιώτη. Από τις υπηρεσίες που μεταφέρθηκαν εξαιρέθηκαν εκείνες που αφορούσαν τη Eurobank.
Αυτό σημαίνει ότι η συγκεκριμένη τραπεζική λύση δεν αποδείχθηκε μόνιμη. Αποδεικνύει όμως ότι για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα για 6 χρόνια η φυσική παρουσία τραπεζικού υπαλλήλου σε μια μικρή περιφερειακή κωμόπολη ήταν εφικτή.
Το ερώτημα, λοιπόν, για την Κρέστενα δεν είναι αν μπορούμε να υποχρεώσουμε μια ιδιωτική τράπεζα να ανοίξει κατάστημα.
Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο:
Έγινε οργανωμένη πρόσκληση προς όλες τις τράπεζες; Προτάθηκε χώρος; Παρουσιάστηκαν τα οικονομικά δεδομένα του Δήμου και της τοπικής αγοράς; Εξετάστηκε η περιοδική παρουσία υπαλλήλου, μια κινητή μονάδα ή κάποιο άλλο μοντέλο εξυπηρέτησης;
Στις Κρηνίδες τόλμησαν να το διεκδικήσουν και, έστω μερικώς και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, το πέτυχαν.
Γιατί να μη γίνει τουλάχιστον η ίδια προσπάθεια και στην Κρέστενα;
